راه ملت؛ غلامرضا تاجگردون: اگر جمعیت و تولید منابع در روستاها در کنار هم قرار گیرد، دو فاکتور مهم برای رونق اقتصادی در کشور ارزیابی می‌شود.
اگر روستا محل سکونت روستاییان دانسته شود، با اینکه در اقتصاد کشور مهم است اما چندان تفاوتی با سایر نقاط ندارد چرا که همه این موارد در روستاها وجود دارد و به همین دلیل در دوران بعد از انقلاب محرومیت‌زدایی، اشتغال و توسعه از برنامه‌های تمام دولت‌ها بوده است.
باید برای روستاییان استراتژی مناسبی داشت چرا که منابع محدود و برقراری ارتباط با این منابع برای رشد تولید سخت است.
عادت شده است تمام روستاها، آب، برق و امکانات زیربنایی داشته باشند. با وجودی که اکثر روستاها تمام امکانات را دارند اما همچنان مشکل مهاجرت وجود دارد و این نشان می‌دهد این شیوه توسعه پایدار در روستاها نیست.
باید منابع هدایت شوند و دولت باید این کار را انجام دهد که با سرمایه‌گذاری، بسیاری از مشکلات حل می‌شود. منابع هدفمندی یارانه‌ها به زودی تمام می‌شود و دولت باید در این زمینه به دنبال جایگزین باشد. با پرداخت یارانه‌ها به شکل مساوی توزیع درآمد نیز تغییر کرد.
از سال ۸۰ تا ۹۲ توزیع درآمد جامعه ۴۱ صدم یعنی زیر یک درصد بود و در سال ۸۵، ۴۳دهم، که بالاترین نابرابری توزیع درآمد را داشتیم و پس از آن به ۳۷دهم رسید.
پرداخت مستقیم یارانه‌ها موجب افزایش توزیع درآمدها شد و توزیع درآمد در شهر و روستا تفاوت دارد. در سال ۸۵ در روستاها توزیع درآمدها به ۲۴ صدم رسید و شرایط توزیع درآمد در روستاها بهتر از کشور است اما آیا این به معنی بهتر شدن وضعیت روستاییان است؟ نه! پرداخت یارانه‌ها موجب شد تا تورم افزایش یابد و نرخ تورم در دهک پایین جامعه شش درصد بالاتر از قشر ثروتمند شود.
درست است پول مستقیم پرداخت می‌شود اما سریع‌تر از جیب دهک پایین خارج می‌شود. در کنار دولت برای خدمت و تزریق منابع بهتر برای ایران اسلامی به‌ویژه روستاییان هستیم. دولت روش‌های تلفیقی تولید را در روستاها استفاده کند و متناسب با جمعیت در نقاط روستایی خدمات‌رسانی شود.
* چاپ شده در روزنامه آرمان-سه شنبه ۱۴مهرماه۹۴
