پایگاه خبری تحلیلی راه ملت
اولین و تنها رسانه کاملا دانشجویی استان کهگیلویه وبویراحمد

اقتصاد مقاومتی؛ اقدام و عمل

به قلم: سیده مریم پیروزان

به گزارش راه ملت، و ما به آنها که قمقمه ها را دفن کردند تا هوس آب نکنند مدیونیم دیر یا زود همه خواهیم رفت مهم چگونه رفتن است، شهدا به درجات بالای انسانیت رسیده‌اند از این رو «عِندَرَبِّهِمْ یُرْزَقُونَ» هستند.

حقیقتاً صبر و شکیبایی خانواده‌های شهدا در برابر غم سنگین از دست دادن فرزندانشان ستودنی است و مسئولان هیچ وقت نباید از یاد خانواده‌های معظم شهدا غافل شوند چرا که آنان سرمایه‌های عظیم این کشور هستند.

خانواده معظم شهدا بعنوان نماد صبر و ایثار، دین بزرگی بر گردن همه دارند زیرا سختی‌ها و مشکلاتی که آنها تحمل کردند از عهده هیچ کس غیر از خود آنها بر نمی‌آمد.

امروز وظیفه ماست که برای ادامه راه آنها تمام همت و تلاش خود را برای دلجویی از خانواده آنها به‌کار گیریم تا حداقل خاطر آنها از ما مکدر نباشد.

و اما به دریا رفته میداند مصیبت های طوفان را، تلخ ترین غروب برای خانواده «سردار شهید سید مرتضی شیرودی زاده»، غروبی که باعث غروب شدن فرزند عزیزش مرحوم «سید رضا شیرودی» شد، «سید رضا شیرودی زاده» عصر روز پنجشنبه مورخ ۹۵/۱۲/۵ ساعت ۱۶:۳۰ عصر در جاده بهبهان- دهدشت نزدیک روستای آب کاسه با خودرو شخصی از جاده منحرف و در این سانحه به‌ شدت مجروح شده بود که پس از حضور نیروهای امدادی و مردمی در محل حادثه به بیمارستان امام خمینی (ره) شهر دهدشت انتقال داده شد.

بعد از انتقال به بیمارستان شهر دهدشت به علت نبود متخصص مغز و اعصاب و شدت جراحات وارده، مصدوم به بیمارستان شهید بهشتی شهر یاسوج منتقل گردید.

و اما با گذشت کمتر از دو ماه تحمل درد و رنج ناشی از تصادف، همزمان با ولادت مولی الموحدین حضرت علی(ع) روز پدر به پدر شهیدش پیوست و در قطعه صالحین و در جوار پیکر پدر بزرگوارش «سردار شهید سید مرتضی شیرودی‌زاده» آرام گرفت.

از تشییع مرحوم «سید رضا شیرودی‌زاده» یادگار ارزشمند جهادگر و دلاور دوران دفاع مقدس سردار شهید گرانقدر « سید مرتضی شیرودی‌زاده» هر چه بگویم کم گفته‌ام، از حضور کم‌نظیر مردم انقلابی دهدشت تا شهرستان‌های همجوار گرفته و هم چنین حضور مسئولان که واقعا سنگ تمام گذاشتند و همراه با خانواده شهید شیرودی‌زاده ابراز همدردی نمودند.

مرحوم «سید رضا شیرودی‌زاده» جوان فرهیخته و متعهد از بچه های متدین و انقلابی شهر دهدشت دانشجوی ترم دوم کارشناسی حسابداری دانشگاه آزاد دهدشت و کارمند بنیاد شهید این شهرستان به اقتضای سن خود آنچه در توان داشت برای خدمت به مردم کم نگذاشت.

و اما تا آنجایی که همه به یاد داریم اگر کسی از مجموعه ای به رحمت ایزدی پیوست مراسم درخور شانی برای آن مرحوم برگزار خواهند کرد و دانشگاه آزاد دهدشت در این بین هم از انجام این گونه برنامه‌ها مستثنی نبود و برای هر دانشجویی به هر دلیلی فوت می‌کرد برنامه ای داشت.

اما چیزی که این مدت نه فقط من بلکه تمام دانشجویان این دانشگاه منتظرش بودیم محقق نشد و دلم گرفت برای این همه تبعیض، و به هر دلیلی دانشگاه آزاد دهدشت حتی از نصب یک بنر برای فرزند سردار بزرگ « شهید شیرودی‌زاده» در محوطه این دانشگاه دریغ نمود و تاسف برانگیز تر اینکه هنوز برخی از اساتید این دانشگاه در کلاس درس موقع حضور و غیاب اسمش را صدا می‌زنند.

نمی‌دانم اما مگر برگزاری یک مراسم هر چند ساده توسط دانشگاه آزاد دهدشت برای دانشجوی خود چقدر هزینه داشت، اصلا هزینه نداشت، بی انصافی و بی‌تعهدی و کم‌کاری دانشگاه آزاد دهدشت در حق فرزند «سردار شهید شیرودی زاده» کاری ناجوانمردانه بود، شهیدی که مرد کوههای کردستان بود و آوازه اش در مرزها و کشورهای همسایه پیچیده بود و برای سرش جایزه گذاشته بودند.

متاسفانه این کار دانشگاه آزاد دهدشت را نمی توان هیچ گونه توجیهی برای آن داشت، و اما شهید عزیز ما را ببخش اگر در هیاهوی زندگی از شما و خانواده‌تان غافل مانده ایم نمی دانم اما شاید رییس این دانشگاه فراموش کرده باشد صندلی که روی آن نشسته مرهون خون پاک شهیدان است.

من جدای از خبرنگار بودنم، به عنوان دانشجوی دانشگاه آزاد دهدشت ضمن تسلیت به خانواده مرحوم «سید رضا شیرودی‌زاده»، مانده‌ام و متحیرم که چرا کثیری از مسئولین، اعم از میلیاردر شده! و یا مرفه بوده! و یا در شرف گرفتن مقامات بالاتر به هر قیمتی؟ در دانشگاه‌ها و مسجدها و از تریبونهای مختلف از فضیلت عظیم جهاد و مبارزه با دشمن و یزیدیان زمان و نیز ایثارگری سخن ها می گویند، اما خودشان غافل از این‌ همه فضیلت هستند؟ و رفت و برگشت به جاهای ناهنجار و دیدار با سیاسیون هنجارشکن با پول ملت را به همه چیز ترجیح می دهند.

به گزارش راه ملت، هیچ چیزی جبران ایثار کریمانه شهدا و شجاعت آنها و آرامشی که به ما هدیه داده اند را نخواهد کرد، هر چند آنها توقعی جز برقراری عدالت و رفع تبعیض ها را ندارند پس نیکوترین وظیفه اخلاقی و انسانی همه مدیران و کارکنان کشور و ملت شریف ایران خدمت صادقانه به مردم و بازماندگان شهیدان والامقام و جانبازان و رزمندگان است، امیدوارم مسوولان برای تسکین دل پدر و مادر و بچه‌هایی که تقدیر خدا، اینچنین برایشان رقم خورده بیشتر تلاش کنند چرا که شهدا به هدفشان که لقای خداوند بود رسیده‌اند، اما همدردی و کم کردن رنج این فقدان دنیایی برای خانواده‌شان، کمترین کاری است که مسوولان می‌توانند بکنند.

پاسدار شهید سید مرتضی شیرودی‌زاده در سال ۱۳۴۲در روستای «دم عباس» شهرستان کهگیلویه چشم به جهان گشود، وی پس از پایان تحصیلات ابتدایی، وارد بازار کار و تلاش شد و با شروع دفاع مقدس به عضویت سپاه درآمد، در عملیات های شکست حصر آبادان، فتح المبین و رمضان حضور فعالانه داشت و بارها مجروح و جراحت های سخت برداشت، همزمان با دفاع مقدس مسئولیت‌هایی از قبیل: گشت کمیته انقلاب اسلامی درخشکی و دریا، معاونت مهندسی رزمی و معاونت طرح و عملیات را عهده‌داربود، سردار شیرودی‌زاده در کردستان شیر میدان نبرد بود چنانچه نیروهای کومله و دمکرات از اسمش ترس و هراس داشتند وی بعد از ماه‌ها خدمت در منطقه صعب العبور کردستان سرانجام در تاریخ ۱۳۶۶/۴/۴ در مهاباد به فیض عظمای شهادت نایل آمد. آرامش جاودانه‌اش در نعیم بهشت مبارک باد.

گزارش از: سیده مریم پیروزان